References

  1. 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu. (2001, 8 Aralık). Resmî Gazete (Sayı: 24607).
  2. 5049 Sayılı Çocukların Korunması ve Ülkelerarası Evlat Edinme Konusunda İşbirliğine Dair Sözleşmenin Onaylanmasının Uygun Bulunduğu Hakkında Kanun. (2004). https://www.aile.tr/uploads/chgm/uploads/pages/kanunlar/5049-sayili-cocuklarin-korunmasi-ve-ulkelerarasi-evlat-edinme-konusunda-isbirligine-dair-sozlesmenin-onaylanmasinin-uygun-bulundugu-hakkinda-kanun.pdf
  3. 5395 Sayılı Çocuk Koruma Kanunu. (2005, 15 Temmuz). Resmî Gazete (Sayı: 25876).
  4. 2828 Sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu. (1983, 27 Mayıs). Resmî Gazete (Sayı: 18059).
  5. 1 Sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi. (2018). Bakanlıklara bağlı, ilgili, ilişkili kurum ve kuruluşlar ile diğer kurum ve kuruluşların teşkilatı hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi (Kararname No. 1). Resmî Gazete.
  6. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (t.y.). Sosyal ve ekonomik destek hizmeti. https://www.aile.gov.tr/chgm/uygulamalar/sosyal-ve-ekonomik-destek-hizmeti/
  7. Akandere, M., Acar, M. ve Baştuğ, G. (2009). Zihinsel ve fiziksel engelli çocuğa sahip anne ve babaların yaşam doyumu ve umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (22), 23-32. https://izlik.org/JA78PB95EC
  8. Akbaş, B. ve Temiz, G. (2015). 60-66 aylık çocukların empati beceri düzeylerinin anne empati beceri düzeyi açısından incelenmesi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 106-112. https://izlik.org/JA74SR82AX
  9. Akkaya, O. (2026, 21 Temmuz). Çocuk Hizmetleri Genel Müdürü Alagöz: 2026 yılı içinde 11 bin 34 çocuk koruyucu aile yanında, 21 bin 197 çocuk evlat edindirildi. Anka Haber. https://ankahaber.net/haber/cocuk-hizmetleri-genel-muduru-alagoz-2026-yili-icinde-11-bin-34-cocuk-koruyucu-aile-yaninda-21-bin-197-cocuk-evlat-edindirildi-9afb1d20
  10. Alptekin, D. (2011). Toplumsal aidiyet ve gençlik: Üniversite gençliğinin aidiyeti üzerine sosyolojik bir araştırma (Doktora tezi, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü).
  11. Altınbay, B. (2025). Çocuğun yüksek yararı ilkesi bağlamında koruyucu aile kurumu. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, (64), 309-342. https://doi.org/10.54049/taad.1814273
  12. Anlıak, Ş. ve Dinçer, Ç. (2005). The evaluation of the interpersonal problem solving skills of the children attending to the preschools applying different educational approaches. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences (JFES), 38(1), 149-166. https://doi.org/10.1501/Egifak_0000000111
  13. Aral, N. ve Kadan, G. (2019). Sosyal gelişim. İçinde N. Aral ve F. Temel (Ed.), Çocuk gelişimi (s. 236-262). Hedef Yayıncılık.
  14. Arslan Kılıçoğlu, E. ve Güneş, E. (2023). Çocuk refahı. Disiplinlerarası Çocuk Hakları Araştırmaları Dergisi, 3(6), 115-128. https://izlik.org/JA94LX58NF
  15. Aslan, H. ve Tuncay, T. (2024). Çocuk refahı alanında gönüllü faaliyetlere katılım sağlayan bireylerin gönüllülüğe bakışlarının incelenmesi. İstanbul University Journal of Sociology, 44(1), 283-311. https://doi.org/10.26650/SJ.2022.44.1.0018
  16. Ayan, Ş. (2024). Okul öncesi dönemde davranış problemleri. International Journal of Original Educational Research, 2(1), 314-324. https://ijoedu.com/index.php/pub/article/m view/60
  17. Aysan, F., Siyez, D. M. ve Uzbaş, A. (2013). Lise öğrencilerinde görülen duygusal ve davranışsal problemler ile denetim odağı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 21(21), 43-58. https://izlik.org/JA43BS97LL
  18. Bak, M. (2011). Çocuk gelişimi. Cinius Yayınları.
  19. Birleşmiş Milletler Çocuk Haklarına Dair Sözleşme. (1989, 20 Kasım). https://www.unicef.org/turkiye/%C3%A7ocuk-haklar%C4%B1na-dairs%C3%B6zle%C5%9Fme
  20. Bozçelik, E. E. (2021). Sosyal devlet perspektifinden Türkiye’de sosyal ve transfer harcamalarının iç ve dış borçlanma üzerinde etkisi. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(2), 624-641. https://doi.org/10.25287/ohuiibf.756222
  21. Canbulat, T. (2017). Evaluation of school compliance levels and readiness for school of freshmen’s who are affected from intermittent mandatory training. Kastamonu Education Journal, 25(4), 1573-1586. https://doi.org/10.24106/kefdergi.332513
  22. Crowley, K. (2020). Çocuk gelişimi pratik bir başlangıç (Ş. Ceylan, Ed., İ. Ulutaş ve Ş. Battal, Çev.). Nobel Yayıncılık.
  23. Çiçek, Ş. E. ve Dikmen, S. (2016). Sosyal bütçeleme örneği olarak çocuk dostu bütçe. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 12(2), 131-147. https://izlik.org/JA57MF86KS
  24. Çimen, F. ve Seçer, İ. (2025). Travmatize çocuklara yönelik ebeveyn katılımlı müdahale yaklaşımları: Sistematik derleme çalışması. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 14(Eğitim Bilimleri Ek Sayısı), 235-253. https://doi.org/10.33206/mjss.1639435
  25. Demircioğlu, H. (2016). Sosyal ve duygusal gelişim. İçinde N. Baysal Metin (Ed.), Doğum öncesinden ergenliğe çocuk gelişimi (ss. 163-196). Pegem Akademi.
  26. Doğan, R. (2013). Bir koruma tedbiri olarak koruyucu aile kurumu ve koruyucu aile yönetmeliği. Ankara Barosu Dergisi, (2), 1-20. https://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/ 147752
  27. Engle, P. L. ve Black, M. M. (2008). The effect of poverty on child development and educational outcomes. Annals of the New York Academy of Sciences, 1136(1), 243-256. https://doi.org/10.1196/annals.1425.023
  28. Erbay, E. ve Çalış, N. (2021). Türkiye’de koruyucu aile hizmetlerine yönelik uzman görüşleri. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(40), 439-462. https://doi.org/10.46928/iticusbe.793311
  29. Erbay, E. ve Çalış, N. (2022). Kurum bakımı altında kalan bireylerin deneyimleriyle korunma ihtiyacı olan çocuk olmak: Retrospektif bir araştırma. Disiplinlerarası Çocuk Hakları Araştırmaları Dergisi, 2(3), 10–32. https://izlik.org/JA47AU23XJ
  30. Ergin, D. Y. ve Ermeğan, B. (2011). Çok kültürlülük ve sosyal uyum. İçinde 2nd International Conference on New Trends in Education and Their Implications (pp. 1754–1761). Siyasal Kitabevi.
  31. Ervüz, C. ve Türk, A. (2025). Çocuk hakları perspektifinden koruyucu aile sisteminin değerlendirilmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 25(Aile Özel Sayısı Cilt-2), 449-480. https://doi.org/10.21560/spcd.v2025i88554.1624518
  32. Eylen Özyurt, B. (2023). Gelişim konularına genel bakış. İçinde A. Kaya (Ed.), Eğitim psikolojisi (14. bs., s. 1-30). Pegem Akademi.
  33. Gizir, C. A. (2007). Psikolojik sağlamlık, risk faktörleri ve koruyucu faktörler üzerine bir derleme çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 3(28), 113-128. https://izlik.org/JA94JK82XR
  34. Gözün Kahraman, Ö. (2018). Vygotsky’nin sosyo-kültürel kuramı. İçinde Özcan Doğan (Ed.), Gelişim kuramları (s. 110-124). Hedef Yayıncılık.
  35. Gülhan, A. (2025). BM Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’de çocuğun üstün yararı ilkesinin kapsamı ve işlevleri. Uluslararası Akademik Birikim Dergisi, 8(2), 218-277. https://doi.org/10.5281/zenodo.15071067
  36. Gülay Ogelman, H. ve Kahveci, D. (2024). Okul öncesi dönem çocuklarının psikolojik dayanıklılıklarının duygu düzenleme becerileri üzerindeki etkisinin incelenmesi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(1), 14-29. https://doi.org/10.53629/sakaefd.1409551
  37. Humphreys, K. L., King, L. S., Guyon-Harris, K. L., Sheridan, M. A., McLaughlin, K. A., Radulescu, A., Nelson, C. A., Fox, N. A. ve Zeanah, C. H. (2022). Foster care leads to sustained cognitive gains following severe early deprivation. Proceedings of the National Academy of Sciences, 119(38), Makale e2119318119. https://doi.org/10.1073/pnas.2119318119
  38. Karakaş, B. ve Çevik, Ö. C. (2016). Çocuk refahı: Çocuk hakları perspektifinden bir değerlendirme. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(3), 887-906.
  39. Karataş, Z. (2017). Bağlanma kuramı açısından kurum bakımının çocuklar üzerindeki etkileri. Journal of International Social Research, 10(54), 867-875. https://doi.org/10.17719/jisr.20175434654
  40. Karataş, Z. (2020). Evlat edinme sürecinde biyolojik annenin hak arama mücadelesi: Vaka sunumu. Toplum ve Sosyal Hizmet, 31(3), 1394-1414. https://doi.org/10.33417/tsh.673940
  41. Kaya, N. ve Tastan, N. (2020). Özgüven üzerine bir derleme. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(2), 297-312. https://izlik.org/JA75FA87EM
  42. Kaymakcı, Y. S. (2025). Koruyucu aile hizmet modelinde klinik sosyal hizmet uygulamalarının yeri ve önemi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (Aile Yılı Özel Sayısı), 755-787. https://doi.org/10.14520/adyusbd.1752785
  43. Koruyucu Aile Yönetmeliği. (2012, 14 Aralık). Resmî Gazete (Sayı: 28497).
  44. Kırman, A. ve Doğan, Ö. (2017). Anne-baba çocuk ilişkileri: Bir meta-sentez çalışması. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal, 4(1), 28-49. https://izlik.org/JA74HZ64BY
  45. Kiremitci, S., Boz, A. N. ve Karakuş, Ö. (2025). Bağlanma kuramı perspektifinden çocuk refahı ve sosyal hizmet. BANÜ Sağlık Bilimleri ve Araştırmaları Dergisi, 7(3), 1009-1022. https://doi.org/10.46413/boneyusbad.1577639
  46. Küçükkaraca, N. ve Atalar, U. (2020). Sosyal ve ekonomik destek hizmetinden faydalanan çocukların okul ile davranışlarının psiko-sosyal incelemeleri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 13(70), 887-900. http://dx.doi.org/10.17719/jisr.2020.4143
  47. Küsmez, B. (2020). Korunma ihtiyacı olan çocuklar için kurumsal ve alternatif hizmet modelleri: Bir değerlendirme. International Journal of Social and Humanities Sciences (IJSHS), 4(3), 201-225. https://izlik.org/JA74PF94NN
  48. Meriç, E. (2021). Gelişimin temelleri. İçinde A. Meriç ve E. Meriç (Ed.), Çocuk gelişimi I-II (s. 19-37). Eğiten Kitap.
  49. Murtezaoğlu, Ç. ve Çıkrıkçı, Ö. (2022). Ergenlerde mutluluk, öz-yeterlik, akran ilişkileri ve sosyal onay ihtiyacı arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(3), 483-498. https://doi.org/10.17556/erziefd.1103962
  50. Mutluoğlu, M. E. ve Küçükkaraca, N. (2025). Koruyucu aile hizmetinde çalışan meslek elemanlarının koruyucu ve biyolojik aileye bakış açılarının eko-sistem yaklaşımıyla incelenmesi. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 25(Aile Özel Sayısı Cilt-2), 415-448. https://doi.org/10.21560/spcd.vi.1598436
  51. Nuriyeva, M. (2012). Sosyal koşullar ve bireylerin sosyalleşmesi. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 4(2), 323-332. https://izlik.org/JA92NL96NN
  52. Okyay, Ö. (2021). Kuramsal bakış açısıyla sosyal gelişim. İçinde Hülya Gülay Ogelman (Ed.), Sosyal ve duyusal gelişim (s. 153-181). Eğiten Kitap.
  53. Öğretir Özçelik, A. D. (2019). Çocuk gelişimi (1. bs.). Pegem Akademi.
  54. Önder, A. ve Gülay, H. (2010). Reliability and validity of the Teacher Rating Scale of School Adjustment for 5-6 years of children. International Online Journal of Educational Sciences, 2(1), 204-224. https://www.researchgate.net/publication/42766762_ Reliability_and_Validity_of_the_Teacher_Rating_Scale_of_School_Adjustment_for_5-6_Years_of_Children
  55. Pekşen Akça, R. (2025). Sosyal gelişim. İçinde Asya Çetin (Ed.), Çocuk gelişimi ve eğitimine giriş (s. 315-342). Eğiten Kitap.
  56. Polat, O. ve Karayazı, H. (2025). Çocuk refahı bağlamında ebeveynlik tarzları, koruyucu ve risk faktörleri. Çocuk ve Medeniyet Dergisi, 10(16), 58-73. https://doi.org/10.47646
  57. /CMD.2025.357
  58. Semerci, M., Tutal, K., Acar, B. ve Yaman, Ö. M. (2020). Çocuk evlerinde çalışan çocuk bakım elemanlarının yaşadıkları sorunlara yönelik niteliksel bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, (49), 171-188. https://izlik.org/JA62GL48GF
  59. Sevgili, A. (2025). Türkiye’de çocuk refahı’na kurumsal bakış: Himaye-i Etfal’den hak temelli sosyal hizmete dönüşüm. İçinde Y. Akyıldız (Ed.), Sosyal hizmet alanında uluslararası akademik araştırma ve çalışmalar içinde (ss. 1-13). Serüven Yayınevi.
  60. Slavin, R. E. (2019). Eğitim psikolojisi: Kuram ve uygulama (G. Yüksel, Ed., N. Özabacı, Çev.). Nobel Akademik Yayıncılık.
  61. Soyer, C. ve Akça, Ü. (2021). Isparta’da koruyucu aile uygulaması ve koruyucu ailelerin özellikleri. 8gen-ART, 1(1), 70-107. https://doi.org/10.53463/8genart.20210088
  62. Sütçü, S., Batman, H., Eraslan, E. ve Demirel, A. C. (2023). Cumhuriyetin 100. yılında geçmişten günümüze Türkiye’de çocuk koruma sistemi. Abant Kültürel Araştırmalar Dergisi, 8(16), 183-198. https://izlik.org/JA23JZ27GT
  63. Şen Karadağ, Ö. ve Tuncay, T. (2022). Aile eğitim programı (AEP) ve ebeveynlik becerileri arasındaki ilişkilerin yararlanıcıların gözünden incelenmesi: Kontrol gruplu bir çalışma. Journal of Social Policy Studies, 22(54), 11-42. https://doi.org/10.21560/spcd.vi.897645
  64. Şirin, S. (2019). Yetişin çocuklar (1. bs.). Doğan Kitap.
  65. T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2022). Çocuk koruma hizmetleri planlama ve çocuk bakım kuruluşlarının çalışma usul ve esasları hakkında yönetmelik. Resmî Gazete. https://resmigazete.gov.tr/eskiler/2022/09/20220906-12.htm
  66. T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2026a). Kimler koruyucu aile olabilir? https://www.aile.gov.tr/koruyucuaile/sss-sayfasi
  67. T.C. Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı. (2026b). Sosyal ve ekonomik destek (SED) hizmeti. https://www.aile.gov.tr/sss/cocuk-hizmetleri-genel-mudurlugu/sed-hizmeti/
  68. Taner Derman, M. ve Başal, H. A. (2013). Okulöncesi çocuklarında gözlenen davranış problemleri ile ailelerinin anne-baba tutumları arasındaki ilişki. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(1), 115-144. https://izlik.org/JA86XT63JT
  69. Taşkaya, R. ve Özyürek, A. (2023). Kurum bakımında ve ailesiyle yaşayan ergenlerin bağlanma, sorumluluk ve kaygı düzeyleri arasındaki ilişki. Toplum ve Sosyal Hizmet, 34(3), 659-673. https://doi.org/10.33417/tsh.1266417
  70. Tek, S., Küçükkaya, Ş. ve Uysal, S. (2025). Himaye-i Etfal Cemiyeti’nden 2025 Aile Yılı’na Türkiye’de çocuk haklarının, politikalarının ve hizmetlerinin asırlık serüveni. Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 9(1), 67-78. https://doi.org/10.55109/tushad.1692122
  71. Tekke, D. A. ve Şenol, D. (2026). Ebeveynlik, kökler ve kimlik: Evlat edinmenin psikodinamik boyutu. NOSYON: Uluslararası Toplum ve Kültür Çalışmaları Dergisi, (17), 170-182. https://izlik.org/JA74HM97RJ
  72. Turgut, Ö. (2021). Risk altındaki çocuklarla yürütülen grup çalışmaları. Uluslararası Bilim ve Eğitim Dergisi, 4(2), 54-66. https://doi.org/10.47477/ubed.929621
  73. Türk Dil Kurumu. (t.y.). Öz güven. Güncel Türkçe Sözlük. https://sozluk.gov.tr/kelime/öz%20güven
  74. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası. (1982). Resmî Gazete (Sayı: 17863).
  75. UNICEF Türkiye. (t.y.). Acil durumlarda erken çocukluk gelişimine yönelik çevre sağlığı riskleri. T.C. Sağlık Bakanlığı Halk Sağlığı Genel Müdürlüğü. https://www.unicef.org/turkiye/media/3486/file/AC%C4%B0L%20DURUMLARDA%20%C3%87OCUKLARA%20Y%C3%96NEL%C4%B0K%20TEMEL%20G%C3%96REVLER.pdf
  76. Uysal, H. ve Akman, B. (2016). Sosyal yetkinlik ve davranış değerlendirme ölçeği’nin Türkçe’ye uyarlama çalışması. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 419-446. https://izlik.org/JA34GZ89AC
  77. Vatansever Öztürk, M. (2023). Türk hukukunda evlat edinme müessesesinin tarihi gelişimi. Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi, (2), 313-355. https://doi.org/10.33432/ybuhukuk.1278493
  78. Yazıcı, E. (2014). Türkiye’de çocuk koruma sistemi ve koruyucu aile bakım yönteminde yeni yaklaşımlar. Çankırı Karatekin Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(2), 247-270. https://izlik.org/JA57SL46KD
  79. Yıldırım, A. (2024). Yerel yönetimlerin çocuklara yönelik hizmetleri: Çocuk ombudsmanı için bir model önerisi. Türk Kamu Yönetimi Dergisi, 5(1), 1-12. https://tujpa.com/index.php/journal/article/view/67
  80. Yıldırım, Ş. (2017). 2000’li yıllarda çocuk koruma sistemi içinde bakım hizmetlerinin genel görünümü. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(1), 87-110. https://doi.org/10.18026/cbayarsos.297856
  81. Yıldırım, Ş. ve Işıkhan, V. (2018). Çocuk evinde kalan çocukların sosyalleşme sürecindeki ilişkilerinin değerlendirilmesi. Toplum ve Sosyal Hizmet, 29(1), 46-70. https://izlik.org/JA47YM65XR
  82. Yıldırımalp, S. ve Hız, Ö. (2018). Türkiye’de çocuk refahı bağlamında korunmaya muhtaç çocuklara sunulan bir hizmet: Koruyucu aile hizmeti. Fırat Üniversitesi Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 2(1), 95-114. https://izlik.org/JA88CK93WG
  83. Yıldız, A. (2022). Bir araştırma metodolojisi olarak sistematik literatür taramasına genel bakış. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(Özel Sayı 2), 367–386. https://doi.org/10.18037/ausbd.1227366
  84. Yılmaz, C. ve Çiftçi, E. E. (2024). Öğrencilerin gözünden sosyalleşme alanları: Aidiyet hissi ve psikolojik iyi oluşun anahtarı. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(1), 79-104. https://doi.org/10.18037/ausbd.1321510